آلرژی غذایی چیست ؟
واکنش نامطلوب به غذا یک توصیف کلی از هرگونه واکنش ناخوشایند پس از مصرف غذا است، از جمله مسمومیت ها مانند مسمومیت غذایی و غیرمسمومیتها ، که میتوان آنها را به واکنشهای غیر ایمنی و ایمنی تقسیم کرد. عدم تحمل غذایی مانند عدم تحمل لاکتوز، یک واکنش غیر ایمنی را نشان میدهد. حساسیت غذایی ، واکنشهای ایمنی به غذا را در بر میگیرد و میتوان آنها را به واکنشهای با واسطه ایمونوگلوبولین E (IgE) تقسیم کرد که معمولاً شروع سریعی دارند، و واکنشهای بدون واسطه ٍE
تحمل خوراکی سرکوب پاسخ ایمنی به مجموعهای از عناصر غذایی است که روزانه مصرف میشوند.
آلرژی غذایی یا واکنشهای حساسیت بیش از حد نتیجه واکنشهای ایمنی به گلیکوپروتئینها هستند و در افراد مستعد ژنتیکی ایجاد میشوند. در کودکان، شیر گاو، تخم مرغ، بادام زمینی، سویا، گندم، آجیل درختی، ماهی و صدف، 90 درصد از واکنشهای با واسطه IgE را ایجاد میکنند. در کودکان بزرگتر و بزرگسالان، بادام زمینی، آجیل درختی، ماهی و صدف، بیشتر واکنشهای آلرژیک را تشکیل میدهند. قرار گرفتن در معرض پروتئین غذایی آلرژیزا منجر به اتصال متقابل مولکولهای IgE اختصاصی سطح سلولی موجود در ماستسلها و بازوفیلها میشود که منجر به فعال شدن و دگرانولاسیون میشود. واسطهها و سیتوکینهای قوی متعددی در عرض چند دقیقه تا چند ساعت پس از مصرف آزاد میشوند. واکنشهای بدون واسطه IgE معمولاً ساعتها تا روزها پس از مصرف آلرژن رخ میدهند و به صورت علائم گوارشی ظاهر میشوند.
تقریباً 6 تا 8 درصد از کودکان به آلرژی غذایی مبتلا هستند. در بزرگسالان، تخمینها از 2 تا 10 درصد متغیر است.
تظاهرات بالینی
علائم واکنشهای حساسیت بیش از حد از درگیری تکسیستمی پوست، دستگاه گوارش یا دستگاه تنفسی تا درگیری چند سیستمی در آنافیلاکسی متغیر است. آلرژی غذایی بدون واسطه IgE معمولاً در دوران نوزادی به صورت پروکتیت/پروکتوکولیت، انتروپاتی یا انتروکولیت ظاهر میشود
در واکنشهای غذایی مشکوک با واسطه IgE، تست آلرژی خراش پوستی و تست IgE سرمی اختصاصی به غذاها به تأیید آلرژی غذایی مشکوک کمک میکند. با وجود در دسترس بودن دو روش برای ارزیابی آلرژی غذایی، هیچ یک از این آزمایشها نمیتوانند شدت واکنش یا مقدار غذای مصرفی برای ایجاد علائم را پیشبینی کنند. تستهای پوستی مثبت یا تستهای سرمی اختصاصی به غذاها در زمینه سابقه مثبت فقط میتوانند خطر واکنش آلرژیک را هنگام قرار گرفتن در معرض آن آلرژن نشان دهند.
تشخیص
یک شرح حال دقیق بر علائم، فاصله زمانی از مصرف تا شروع علائم، مقدار غذای لازم برای ایجاد واکنش، آخرین واکنش، الگوهای واکنشپذیری و عوامل مرتبط مانند ورزش و مصرف دارو تمرکز دارد. برای تأیید آلرژیهای غذایی مشکوک با واسطه IgE میتوان تست خراش پوستی انجام داد. شرح حال تعیین میکند که کدام آلرژنهای غذایی باید ارزیابی شوند. آزمایش طیف گستردهای از آلرژنهای غذایی به عنوان یک ابزار غربالگری ارزش بالینی کمی دارد و به شدت منع میشود. یک تست پوستی منفی عملاً یک مکانیسم با واسطه IgE را رد میکند. یک تست پوستی مثبت نشان دهنده حساس شدن است اما واکنش بالینی را ثابت نمیکند و باید در زمینه شرح حال تفسیر شود.
از یک سنجش IgE سرمی اختصاصی آزمایشگاهی میتوان برای کمک به تأیید آلرژی بالینی استفاده کرد. بسیاری از متخصصان آلرژی و آزمایشگاهها سیستم ImmunoCAP را به عنوان روش انتخابی در نظر میگیرند. این آزمایشها اطلاعات تکمیلی را به تستهای پوستی ارائه میدهند. محققان سعی کردهاند سطوح IgE اختصاصی غذا را تعیین کنند که در آن واکنشهای بالینی به احتمال زیاد رخ میدهند ( جدول 84.2 ). بیمارانی که سطح IgE اختصاصی آلرژن آنها بیشتر از 95 درصد مقدار پیشبینیکننده است، احتمالاً پس از مصرف علامتدار میشوند، بنابراین چالش غذایی خوراکی ضروری نیست. نظارت بر سطح IgE اختصاصی آلرژن و/یا اندازه کهیر در تست خراش پوستی ممکن است در پیشبینی اینکه آیا کودک به آلرژی غذایی غلبه کرده است یا خیر، مفید باشد. چالشهای غذایی خوراکی همچنان استاندارد تشخیص هستند و میتوان آنها را برای تعیین اینکه آیا کودک به آلرژن غذایی تحمل خوراکی پیدا کرده است یا خیر، انجام داد.
درمان
در حال حاضر، روش اصلی درمان آلرژی غذایی با واسطه IgE، اجتناب است. این امر مستلزم آموزش بیمار و خانواده در مورد چگونگی اجتناب از مصرف آلرژن مسئول و زمان شروع درمان در صورت بروز مصرف است. اگر آلرژن غذایی مصرف شود و علائم یک واکنش با واسطه IgE ایجاد شود، اپینفرین خودتزریقی باید بلافاصله به صورت عضلانی تزریق شود و به دنبال آن ارزیابی اورژانسی توسط پرسنل پزشکی انجام شود. آنتیهیستامینها در این شرایط نقشی ندارند زیرا شدت واکنش غیرقابل پیشبینی است. سالانه تقریباً 100 مرگ و میر ناشی از آلرژیهای غذایی وجود دارد و بیشتر موارد ناشی از تأخیر یا عدم تجویز اپینفرین است.
ایمونوتراپی خوراکی شامل مصرف افزایشی آلرژن غذایی برای دستیابی به حساسیتزدایی است. پروتئین بادام زمینی با درجه دارویی حاوی آلرژنهای مرتبط بادام زمینی ( Arachis hypogaea ) توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای ایمونوتراپی خوراکی در کودکان 4 تا 17 ساله تأیید شده است. این روش درمانی یک درمان قطعی نیست، اما در صورت مصرف تصادفی بادام زمینی، واکنش آلرژیک را کاهش میدهد.
سایر درمانهای جدید برای آلرژی غذایی با واسطه IgE با هدف حساسیتزدایی بیماران به آلرژنهای غذایی یا القای تحمل هستند. ایمونوتراپی زیر زبانی مستلزم قرار دادن دوزهای افزایشی آلرژن غذایی در زیر زبان است. این درمان برای حساسیتزدایی مؤثر است، اما تبعیت از آن ضعیف است. در درمان اپیکوتانئوس، آلرژنهای غذایی در یک چسب تعبیه میشوند که روی پوست قرار میگیرد. در حالی که هنوز در آزمایشهای بالینی است، این درمانها ممکن است به یک عمل بالینی رایج تبدیل شوند.
عوارض
سایر درمانهای جدید برای آلرژی غذایی با واسطه IgE با هدف حساسیتزدایی بیماران به آلرژنهای غذایی یا القای تحمل هستند. ایمونوتراپی زیر زبانی مستلزم قرار دادن دوزهای افزایشی آلرژن غذایی در زیر زبان است. این درمان برای حساسیتزدایی مؤثر است، اما تبعیت از آن ضعیف است. در درمان اپیکوتانئوس، آلرژنهای غذایی در یک چسب تعبیه میشوند که روی پوست قرار میگیرد. در حالی که هنوز در آزمایشهای بالینی است، این درمانها ممکن است به یک عمل بالینی رایج تبدیل شوند.
پیش آگهی
سیر طبیعی آلرژیهای غذایی یا “آیا فرزند من به این بیماری غلبه خواهد کرد؟” یک نگرانی رایج والدین است. برای بیمارانی که به شیر گاو آلرژی دارند و آلرژیهای غذایی متعدد، آسم و رینیت آلرژیک دارند، 21 درصد از بیماران در سن 16 سالگی آلرژی مداوم به شیر دارند. 85 درصد از کودکانی که بیماری آتوپیک اضافی ندارند، تا 3 سالگی تحمل به شیر گاو پیدا میکنند. به طور مشابه، 66 درصد از کودکانی که آلرژی به تخم مرغ دارند اما هیچ بیماری آتوپیک دیگری ندارند، تا 5 سالگی تحمل پیدا میکنند. 32 درصد از کسانی که بیماری آتوپیک اضافی دارند، تا 16 سالگی همچنان به تخم مرغ حساس خواهند بود. سیر طبیعی آلرژی به سویا و گندم مشابه است: تحمل خوراکی در 25 تا 29 درصد تا سن 4 سالگی، 45 تا 56 درصد تا سن 6 یا 8 سالگی و 65 تا 69 درصد تا سن 10 یا 12 سالگی. بیست درصد از کودکان مبتلا به آلرژی به بادام زمینی، به آلرژی خود غلبه میکنند. نه درصد از بیماران مبتلا به آلرژی به آجیل درختی، تحمل خوراکی پیدا میکنند. آلرژیهای غذایی به غذاهای دریایی همچنان یک بیماری مادام العمر هستند.
اجتناب از غذای مشکوک بسیار مهم است. خواندن دقیق برچسبهای مواد غذایی یک اولویت است.
توصیههایی برای پیشگیری از بیماریهای آلرژیک با هدف نوزاد پرخطر که بیماری آتوپیک را نشان نداده است، شامل (1) تغذیه انحصاری با شیر مادر برای 4 تا 6 ماه اول یا (2) استفاده از فرمول هیدرولیز شده گسترده برای 4 تا 6 ماه اول و معرفی غذاهای جامد یک به یک بین 4 تا 6 ماهگی است. سایر رویکردها، مانند رژیمهای غذایی اجتنابی مادر در دوران بارداری و در دوران شیردهی یا اجتناب از غذاهای آلرژیزا برای نوزادان پس از 6 ماهگی، ثابت نشدهاند.
معرفی زودهنگام بادام زمینی در نوزادان پرخطر به طور قابل توجهی از ایجاد آلرژی به بادام زمینی میکاهد. این اثر ماندگار است.
https://drive.google.com/file/d/15NxcGZIw61AD_l_F6ghl0_LU1ZG307C1/view?usp=drive_link